اخلاق حرفه ای در مشاوره و روانشناسی ایران

 

ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روان ﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﺟﻤﻬﻮري اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان


” ﻧﻈﺎﻣﻨﺎﻣﻪ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪاي روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران”
 

ﻣﻘﺪﻣﻪ: 
ﻗﺎﻧﻮن ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روان ﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﺟﻤﻬﻮري اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان در ﻣﺎده 2، ﺣﻤﺎﻳﺖ از ﺣﻘﻮق ﻣﺮاﺟﻌﺎن و ﺣﻘﻮق ﺻﻨﻔﻲ روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران را از ﺟﻤﻠـﻪ
اﻫﺪاف ﺳﺎزﻣﺎن داﻧﺴﺘﻪ اﺳﺖ . ﻣﺎده 12 اﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮن ﻳﻜﻲ از وﻇﺎﻳﻒ ﺷﻮراي ﻣﺮﻛﺰي را ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻫﻴﺎت رﺳـﻴﺪﮔﻲ ﺑـﻪ ﺗﺨﻠﻔـﺎت ﺻـﻨﻔﻲ و ﺣﺮﻓـﻪ اي ﺷـﺎﻏﻼن ﺣﺮﻓـﻪ ﻫـﺎي
روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﺑﺮﺷﻤﺮده و در ﺗﺒﺼﺮه ﻳﻚ ﻣﺎده 19 ﻧﻴﺰ ﻳﻜﻲ از ﺗﺨﻠﻔﺎﺗﻲ را ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﺤﻜﻮﻣﻴﺖ اﻋﻀﺎي ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﻲ ﺷﻮد، ﺗﺨﻠﻒ از ﺷﺌﻮن ﺣﺮﻓﻪ اي و ﺻﻨﻔﻲ؛ ﺑﻪ
ﻣﻌﻨﺎي ﻋﺪول از اﺻﻮل ﻧﻈﺎﻣﻨﺎﻣﻪ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﻗﻠﻤﺪاد ﻧﻤﻮده اﺳﺖ.
ﻧﻈﺎﻣﻨﺎﻣﻪ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﺟﻤﻬﻮري اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان ﺑﺎ ارج ﻧﻬﺎدن ﺑﻪ زﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎي ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ، اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﺑﺎ اﻟﻬﺎم از ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ دﻳﻨﻲ و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ
ﺑﻪ ﺗﻨﻮع ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻫﺎ و ﮔﺴﺘﺮدﮔﻲ ﺧﺪﻣﺎت ر وانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ و ﻣﺸﺎوره اي، و ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ دﺳﺖ آوردﻫﺎي ﻋﻠﻤﻲ و ﺗﺨﺼﺼﻲ روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در اﻳﺮان، ﺟﻬﺎن و ﺑﻪ
ﻣﻨﻈﻮر ﺗﺄ ﻣﻴﻦ ﺣﻘﻮق ﻣﺮاﺟﻌﺎن و اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن از ﺧﺪﻣﺎت روان ﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره و ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮاي ﺗﺄ ﻣﻴﻦ ﺣﻘﻮق روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران، و ﺣ ﻔﻆ ﺷـﺌﻮن ﺣﺮﻓـﻪ اي و
ﻣﻨﺰﻟﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ اﻳﺸﺎن ﺗﺪوﻳﻦ ﺷﺪه اﺳﺖ . ﻫﺪف اﻳﻦ ﻧﻈﺎﻣ ﻨﺎﻣﻪ، ﺗﻌﻴﻴﻦ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎ و ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼﻗﻲ ﺑﺮاي ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎي ﺣﺮﻓﻪ اي روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ، ﺗﺼﺮﻳﺢ ﺣﻘﻮق
ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﻳﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن از ﺧﺪﻣﺎت روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره و ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ. اﻳﻦ ﻧﻈﺎﻣﻨﺎﻣﻪ ﺷﺎﻣﻞ دو ﺑﺨﺶ ﺑﻪ ﺷﺮح زﻳﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ:
1-اﺻﻮل ﻋﻤﻮﻣﻲ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي
2- اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎ و ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪاي
اﻟﻒ: اﺻﻮل ﻋﻤﻮﻣﻲ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪاي 
اﺻﻮل ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺷﺎﻣﻞ اﺻﻮل ﻛﻠﻲ و ارزﺷﻬﺎي ﻓﺮاﮔﻴﺮ اﺧﻼﻗﻲ و اﻧﺴﺎﻧﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ زﻳﺮ ﺑﻨﺎي اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﻫﺎ و ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي اﺳﺖ و اﻧﺘﻈﺎر ﻣـﻲ رود روانﺷﻨﺎﺳـﺎن و
ﻣﺸﺎوران در ﻛﻠﻴﻪ رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﺣﺮﻓﻪ اي ﺧﻮد، ﻫﻤﻮاره آنﻫﺎ را ﻣﺪ ﻧﻈﺮ داﺷﺘﻪ و ﺑﺮاي رﻋﺎﻳﺖ ﺑﻬﻴﻨﻪ آنﻫﺎ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺗﻼش ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻛﺎر ﮔﻴﺮﻧﺪ. اﺻﻮل ﻋﻤﻮﻣﻲ ﻧﻈﺎﻣﻨﺎﻣﻪ اﺧﻼق
ﺣﺮﻓﻪ اي ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﺟﻤﻬﻮري اﺳﻼﻣﻲ اﻳﺮان ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ از:
1- اﺻﻞ اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﺷﺄن و آزادي اﻧﺴﺎن و ﺗﻜﺮﻳﻢ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﻣﺮاﺟﻌﺎن
2- اﺻﻞ وﻇﻴﻔﻪ ﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﭘﺬﻳﺮي
3- اﺻﻞ اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺆﺛﺮ و اﺟﺘﻨﺎب از آﺳﻴﺐرﺳﺎﻧﻲ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ
4- اﺻﻞ ﻋﺪم ﺗﺒﻌﻴﺾ
5- اﺻﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ رﻓﺎه دﻳﮕﺮان
6- اﺻﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺎم ارزش ﻫﺎي ﺟﺎﻣﻌﻪ
ب: اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎ و ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي 
اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎ و ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اي از ﻣﻘﺮرات و ﺿﻮاﺑﻂ اﻳﺠﺎﺑﻲ و ﺳﻠﺒﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺷﺮاﻳﻂ ﺧﺎص ﺣﺮﻓﻪ اي، روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣـﺸﺎوران را
ﻣﻠﺰم ﺑﻪ اﻧﺠﺎم دادن رﻓﺘﺎر ﻳﺎ رﻓﺘﺎرﻫﺎﻳﻲ ﻣﻌﻴﻦ، و ﻳﺎ اﺟﺘﻨﺎب از رﻓﺘﺎر ﻳﺎ رﻓﺘﺎرﻫﺎﻳﻲ ﺧﺎص ﻣﻲﺳﺎزد. اﻳﻦ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از:
٢

1- ﺻﻼﺣﻴﺖ 
1-1- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺣﻴﻄﻪﻫﺎﻳﻲ ﺑﻪ اراﻳﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺣﺮﻓﻪ اي، ﭘﮋوﻫﺸﻲ و آﻣﻮزﺷﻲ ﻣﻲ ﭘﺮدازﻧﺪ ﻛﻪ ﺻﻼﺣﻴﺖ ﻻزم ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم دادن آنﻫﺎ را اﺣﺮاز ﻛﺮده اﻧﺪ.
2-1- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺮاي ﻣﻌﺮﻓﻲ ﺧﻮد ﻓﻘﻂ از ﻣﺪارج ﺗﺨﺼﺼﻲ و ﻣﺪارك ﻋﻠﻤﻲ ﻛﻪ از داﻧﺸﮕﺎهﻫﺎي ﻣﻌﺘﺒﺮ درﻳﺎﻓﺖ ﻛﺮده اﻧﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و ﺣﻖ اﺳﺘﻔﺎده از
ﻋﻨﺎوﻳﻨﻲ را ﻛﻪ اﺣﺮاز ﻧﻜﺮدهاﻧﺪ، ﻧﺪارﻧﺪ.
3-1- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻓﻘﻂ روش ﻫﺎي درﻣﺎﻧﻲ و ﻣﺸﺎوره اي را ﻛﻪ ﺑﺮاي آن ﻫﺎ آﻣﻮزش دﻳﺪه و در آن ﻫﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﭘﻴﺪ ا ﻛﺮده اﻧﺪ، ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ و از ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺴﺘﻦ
روشﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ در آنﻫﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﺪارﻧﺪ، ﺧﻮدداري ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
4-1- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺟﺮﻳﺎن اراﻳﻪ ﺧﺪﻣﺎت و ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت، ﺑﻪ ﻧﻘﺶ و ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ، ﻗﻮﻣﻲ، ﻧﮋادي، ﺟﻨﺴﻴﺘﻲ، دﻳﻨﻲ، ﻣﺬﻫﺒﻲ در ﭼﺎرﭼﻮﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﺎر آنﻫﺎ
ارﺗﺒﺎط ﭘﻴﺪا ﻣﻲﻛﻨﺪ، ﺗﻮﺟﻪ دارﻧﺪ.
5-1- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻫﻤﻮاره ﺑﺮاي ﺗﻮﺳﻌﻪ، روزآﻣﺪ ﻛﺮدن ﺻﻼﺣﻴﺖ و ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲﻫﺎي ﺣﺮﻓﻪاي ﺧﻮد ﺗﻼش ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
6-1- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ وﻇﺎﻳﻔﻲ را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﻛﺎرﻣﻨﺪان، ﻛﺎرآﻣﻮزان ﻳﺎ دﺳﺘﻴﺎران آﻣﻮزﺷﻲ ﻳﺎ ﭘﮋوﻫﺸﻲ ﺧﻮد ﻣﻲ ﺳﭙﺎرﻧﺪ و ﻳﺎ در ﻣﻮاردي ﻛـﻪ از ﺧـﺪﻣﺎت
دﻳﮕﺮان اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ (ﻣﺎﻧﻨﺪ اﺟﺮا و ﺗﻔﺴﻴﺮ آزﻣﻮن ﻫﺎي ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ)، ﺑﺎﻳﺪ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻓﺮاد:
اﻟﻒ) از ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻻزم ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم آن ﻛﺎر ﺑﺮﺧﻮردارﻧﺪ.
ب) ﺧﺪﻣﺎت ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ و ﺻﺤﻴﺢ اﻧﺠﺎم ﻣﻲ دﻫﻨﺪ.
7-1- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از ﻛﺎر ﻛﺮدن در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎ ﻳﺎ زﻣﻴﻨﻪﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻣﻲ دﻫﻨﺪ ﻣﺸﻜﻼت ﺷﺨﺼﻲ آنﻫﺎ در اﻧﺠﺎم وﻇﺎﻳﻔﺸﺎن ﺧﻠﻞ وارد ﻣﻲ ﺳﺎزد، اﺟﺘﻨﺎب
ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
8-1- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺧﺪﻣﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺻﻼﺣﻴﺖ اراﺋﻪ آن را ﻧﺪارﻧﺪ، ﺑﻪ ﻫﻤﻜﺎران واﺟﺪ ﺻﻼﺣﻴﺖ ﺧﻮد ارﺟﺎع ﻣﻲدﻫﻨﺪ.
9-1- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﻣﻮﻗﻌﻴﺖﻫﺎي اﺿﻄﺮاري و ﺑﺤﺮاﻧﻲ، ﺑﻪ ﻛﻤﻚ رﺳﺎﻧﻲ و اراﻳﻪ ﺧﺪﻣﺎت روانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز اﻗﺪام ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.


2- ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ
1-2- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺗﻼش ﺧﻮد را ﺑﺮاي رﻋﺎﻳﺖ اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎ و ﻣﻘﺮرات ﺣﺮﻓﻪ ﺧﻮد ﺑﻪ ﻛﺎر ﮔﻴﺮﻧﺪ و در ﻗﺒﺎل رﻓﺘﺎر و ﮔﻔﺘﺎر ﺧﻮد ﻗﺒﻮل ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻛﻨﻨﺪ .
2-2- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﭼﺎرﭼﻮب ﻗﻮاﻧﻴﻦ و ﻣﻘﺮرات ﺟﺎري ﻛﺸﻮر ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ اﺳﺎس ﻻزم اﺳﺖ ﺑﺎ ﻗﻮاﻧﻴﻦ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺣﻮزه ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﺧـﻮد آﺷـﻨﺎﻳﻲ
ﻛﺎﻣﻞ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
3-2- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران وﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮد ﻣﻲ داﻧﻨﺪ از ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎده از ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎي ﭘﮋوﻫﺸﻲ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻛﻨﻨﺪ.
4-3- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎورا ن ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ رﻓﺎه و ﺑﻬﺰﻳﺴﺘﻲ ﻣﺮاﺟﻌﺎن و ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻓﺮادي ﻛﻪ از اﻗﺪامﻫﺎ و ﺗﺼﻤﻴﻢﻫﺎي آنﻫﺎ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ را در ﭼﺎرﭼﻮب ﺧﺪﻣﺎت درﻣﺎﻧﻲ و
ﻣﺸﺎورهاي ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارﻧﺪ، ﺑﻪ ﺣﻘﻮق اﻓﺮاد و ﮔﺮوه ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ آنﻫﺎ ﻛﺎر ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ اﺣﺘﺮام ﻣﻲ ﮔﺬارﻧﺪ و ﺗﻤﺎم ﺗﻼش ﺧﻮد را در ﺟﻬﺖ ﺣﻔﻆ ﻣﻨﺎﻓﻊ آنﻫﺎ ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ.
5-2- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع درﻣﺎن، اﻃﻼﻋﺎت ﻻزم در ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﻣﺎﻟﻲ را در اﺧﺘﻴﺎر ﻣﺮاﺟﻌﻴﻦ ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﻨﺪ و ﺗﻮاﻓﻖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ آن ﻫـﺎ را ﺑـﻪ دﺳـﺖ
ﻣﻲآورﻧﺪ.
6-2- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺗﻨﻬﺎ اﻋﺘﺒﺎر و ﭘﻴﺎﻣﺪ ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ ﺧﻮدﺷﺎن اﻧﺠﺎم دادهاﻧﺪ، ﻣﻲﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.


3-رواﺑﻂ ﺣﺮﻓﻪاي 
1-3- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از اﻋﻤﺎل ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﻲ ﻋﺪاﻟﺘﻲ و ﺗﺒﻌﻴﺾ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺮاﺟﻌﺎن و درﻳﺎﻓﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺧﺪﻣﺎت اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
2-3- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺰاﺣﻤﺖ ﻫﺎي اﺧﻼﻗﻲ و رﻓﺘﺎري اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ و در ﺻﻮرت آﮔﺎﻫﻲ از ﻓﻌﺎﻟﻴﺖﻫﺎي ﺧﻼف اﺧﻼق دﺳﺘﻴﺎران و ﻫﻤﻜﺎران ﺧﻮد،
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي آن از ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺸﻮرت ﻳﺎ ﺗﺬﻛﺮ دادن ﺑﻪ آﻧﺎن و در ﺻﻮرت ﻟﺰوم از ﻃﺮﻳﻖ اﻃﻼع ﺑﻪ ﻫﻴﺄتﻫﺎي رﺳﻴﺪﮔﻲ ﺑﻪ ﺗﺨﻠﻔﺎت ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره
اﻗﺪام ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
3-3- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از اﻳﺠﺎد ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ارﺗﺒﺎط ﻏﻴﺮ ﺣﺮﻓﻪاي ﺑﺎ ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﺧﻮد و ﻛﺎرﻛﻨﺎﻧﻲ ﻛﻪ زﻳﺮ ﻧﻈﺮ آﻧﺎن ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ، اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
4-3- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ا ز ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ آﺳﻴﺐ رﺳﺎﻧﻴﺪن ﺑﻪ ﻣﺮاﺟﻌﺎن، داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن، ﻛﺎرآﻣﻮزان، ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن در ﭘﮋوﻫﺶ و ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ آﻧﺎن ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ، اﺟﺘﻨﺎب
ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و ﺑﺮاي ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ رﺳﺎﻧﻴﺪن آﺳﻴﺐ، در ﻣﻮاﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﻳﺎ ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ اﺟﺘﻨﺎب اﺳﺖ، اﻗﺪام ﻫﺎي ﻻزم را ﻣﻌﻤﻮل ﻣﻲ دارﻧﺪ.
5-3- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﻣﻮاﻗﻌﻲ ﻛﻪ ﺗﻌﺎرﺿﻲ ﺑﻴﻦ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﺨﺼﻲ و اﻳﻔﺎي ﻧﻘﺶ ﺣﺮﻓﻪاي ﺑﻪ وﺟﻮد ﺑﻴﺎﻳﺪ، از ﭘﺬﻳﺮش ﻧﻘﺶ ﺣﺮﻓﻪ اي ﺧﻮد اﺟﺘﻨﺎب ﻧ ﻤﻲﻛﻨﻨﺪ.
6-3- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎده از رواﺑﻂ ﺣﺮﻓﻪاي ﺧﻮد ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
7-3- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﻣﻮاﻗﻊ ﺿﺮوري ﻳﺎ در ﻣﻮاردي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ ﺣﺮﻓﻪ اي ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺧﺪﻣﺎت ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ و ﻣﺆ ﺛﺮ ﺑﺮاي ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﺧﻮد، ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ
ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن، ﻣﺸﻮرت و ﻫﻤﻜﺎري ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ و در ﺻﻮرت ﻧﻴﺎز، ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ آﻧﺎن ارﺟﺎع ﻣﻲ دﻫﻨﺪ.
8-3- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺮاي اﺟﺮاي ﭘﮋوﻫﺶ، ﺳﻨﺠﺶ، درﻣﺎن، راﻫﻨﻤﺎﻳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﺑﺎ اﺷﺨﺎص، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از زﺑﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮاي آﻧﺎن ﻗﺎﺑﻞ درك ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﻮاﻓﻖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ
آﻧﺎن را ﻛﺴﺐ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
9-3- در ﻣﻮاردي ﻛﻪ روانﺷﻨﺎس و ﻣﺸﺎور ﺑﻪ ﻋﻠﺖ وﺿﻌﻴﺖ ﺣﺎد رواﻧﻲ ﻳﺎ ﺻﻐﺮ ﺳﻦ ﻣﺮاﺟﻊ ﻧﺘﻮاﻧﺪ رﺿﺎﻳﺖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ وي را ﺟﻠﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻣﻲ ﺑﺎﻳﺴﺖ رﺿﺎﻳﺖ ﻗﻴﻢ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﻳﺎ وﻟﻲ
وي را ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﺷﺄن و ﻣﻨﺰﻟﺖ ﻣﺮاﺟﻊ ﺑﻪ دﺳﺖ آورد.
9-4- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻜﺮﻳﻢ ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﺧﻮد در ﻣﺤﺎورات ﻓﻲﻣﺎﺑﻴﻦ، ﺗﺸﻜﻴﻞ ﭘﺮوﻧﺪه و ﻣﻜﺎﺗﺒﺎت ﺣﺮﻓﻪاي از ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺮدن واژهﻫﺎي ﺑﻴﻤﺎري، ﺑﻴﻤﺎر، ﻣﺮﻳﺾ
و ﻣﺮض و ﻧﻈﺎﻳﺮ آن اﺟﺘﻨﺎب ﻧﻤﻮده و ﺑﻪ ﺟﺎي آن از واژه ﻫﺎي ﻣﺮاﺟﻊ ﻳﺎ ﻣﺮاﺟﻌﺎن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.


4- رازداري 
1-4- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ از اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪه در ﺣﻮزه ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎي ﺣﺮﻓﻪ اي ﺧﻮد اﻗﺪام ﻫﺎي اﺣﺘﻴﺎﻃﻲ ﻻزم را ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ آورﻧﺪ.
2-4- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺮاي ارزﻳﺎﺑﻲ، ﺗﺸﺨﻴﺺ، درﻣﺎن و ﭘﮋوﻫﺶ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺟﻤﻊ آوري اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز ﻣﻲﭘﺮدازﻧﺪ و از ﻫﺮﮔﻮﻧـﻪ درﻳﺎﻓـﺖ اﻃﻼﻋـﺎت اﺿـﺎﻓﻲ
اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
3-4- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺛﺒﺖ و ﮔﺰارش اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ اﻣﻜﺎن ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎده از آن وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
4-4- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻗﺒﻞ از ﺿﺒﻂ ﺻﻮﺗﻲ ﻳﺎ ﺗﺼﻮﻳﺮي ﺟﻠﺴﺎت، از ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﻳﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺎن ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ آنﻫﺎ رﺿﺎﻳﺖﻧﺎﻣﻪ ﻛﺘﺒﻲ درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
5-4- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺻﺮﻓﺎ در ﻣﻮارد زﻳﺮ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ رازداري را ﻧﻘﺾ ﻛﻨﻨﺪ:
1-5-4- ﺑﻨﺎ ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ و رﺿﺎﻳﺖ ﻣﺮاﺟﻊ ﻳﺎ ﻗﻴﻢ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ او، ﻣﺸﺮوط ﺑﻪ اﻳﻨﻜﻪ اﻓﺸﺎي اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﺮاﺟﻊ را ﺑﻪ ﺧﻄﺮ ﻧﻴﻨﺪازد.
2-5-4- وﺟﻮد ﺧﻄﺮ ﺟﺎﻧﻲ ﺑﺮاي ﻣﺮاﺟﻊ ﻳﺎ دﻳﮕﺮان
3-5-4- اﺧﺘﻼل ﻣﺴﺮي ﻛﺸﻨﺪه ﻣﺎﻧﻨﺪ HIV و اﻳﺪز
4-5-4- در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ وﺳﻴﻠﻪ ﻗﺎﻧﻮن ﻳﺎ ﻣﺮاﺟﻊ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﺣﻜﻢ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ. ٤
ﺗﺒﺼﺮه: در ﺻﻮرت ﻧﻘﺾ رازداري ﺑﺮاﺳﺎس ﻣﻮارد ﻓﻮق، روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺮاي ﺣﻔﻆ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﺗﻤﺎﻣﻲ ﺗﻼش ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﺑﻨﺪﻧﺪ و اﻓﺸﺎي اﻃﻼﻋﺎت را
در ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﻤﻜﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﻲ دارﻧﺪ و ﺣﺘﻲ اﻟﻤﻘﺪور ﻣﺮاﺟﻊ را در ﺟﺮﻳﺎن اﻓﺸﺎي اﻃﻼﻋﺎت ﻗﺮار ﻣﻲدﻫﻨﺪ.


5- ﺳﻨﺠﺶ، ارزﻳﺎﺑﻲ و ﺗﻔﺴﻴﺮ آزﻣﻮنﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ 
1-5- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از آزﻣﻮنﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻣﻌﺘﺒﺮ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
2-5- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻓﻘﻂ آزﻣﻮن ﻫﺎﻳﻲ را ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً ﺻﻼﺣﻴﺖﻫﺎي ﻻزم ﺑﺮاي اﺳﺘﻔﺎده از آنﻫﺎ را ﻛﺴﺐ ﻛﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ.
3-5- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از آزﻣﻮن ﻫﺎي روان ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺑﻪ ﺻﻮر ت ﻫﺪﻓﻤﻨﺪ و ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻧﻴﺎز و ﺻﺮﻓ ﺎً در ﭼﺎرﭼﻮب ﺗﺸﺨﻴﺺ، درﻣﺎن، راﻫﻨﻤـﺎﻳﻲ، ﻣـﺸﺎوره و ﺗﺤﻘﻴـﻖ
اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
4-5- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران اﺟﺎزه ﻧﻤﻲ دﻫﻨﺪ ﻛﻪ آزﻣﻮن ﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺗﻮﺳﻂ اﻓﺮاد ﻓﺎﻗﺪ ﺻﻼﺣﻴﺖ اﺟﺮا، ﻧﻤـﺮه ﮔـﺬاري و ﺗﻔـﺴﻴﺮ ﺷـﻮد و ﻳـﺎ از ﻧﺘـﺎﻳﺞ آزﻣـﻮن ﻫـﺎ
ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدد.
5-5- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻧﺘﺎﻳﺞ آزﻣﻮن ﻫﺎ را ﻓﻘﻂ ﺑﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﻛﺘﺒﻲ ﻣﺮاﺟﻊ، ﻗﻴﻢ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ و ﻳﺎ دادﮔﺎه، ﺑﺎ رﻋﺎﻳﺖ ﻣﻨﺎﻓﻊ و ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻣﺮاﺟﻊ، در اﺧﺘﻴﺎر آن ﻫﺎ ﻗﺮار ﻣـﻲ
دﻫﻨﺪ، ﻣﮕﺮ در ﻣﻮاردي ﻛﻪ ﺗﺸﺨﻴﺺ دﻫﻨﺪ اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﻛﺎر ﺑﺎﻋﺚ آﺳﻴﺐ ﺑﻪ ﻣﺮاﺟﻊ ﻳﺎ ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎده از ﻧﺘﺎﻳﺞ آزﻣﻮن ﻫﺎ ﺷﻮد.
6-5- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺻﺮﻓﺎً در ﺻﻮرﺗﻲ ﺑﺮاي ﻃﺮاﺣﻲ، ﺗﻬﻴﻪ، اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﻧﻤﻮدن و ﺗﻌﻴﻴﻦ اﻋﺘﺒﺎر و ﭘﺎﻳﺎﻳﻲ آزﻣﻮن ﻫﺎي روا نﺷﻨﺎﺧﺘﻲ اﻗﺪام ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻛﻪ از داﻧـﺶ و
ﺗﺨﺼﺺ ﻻزم ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﻮده، و ﺑﺎ اﺻﻮل ﻋﻠﻤﻲ و روزآﻣﺪ روان ﺳﻨﺠﻲ آﺷﻨﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
7-5- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻧﺘﺎﻳﺞ آزﻣﻮن ﻫﺎ، اﻫﺪاف ارزﻳﺎﺑﻲ و ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ آن را ، ﻛﻪ ﻣﻤﻜﻦ اﺳﺖ در ﻗﻀﺎوت آزﻣﻮن ﮔﺮ و ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻧﺘﺎﻳﺞ آزﻣـﻮن
ﺗﺎﺛﻴﺮﮔﺬار ﺑﺎﺷﺪ (از ﻗﺒﻴﻞ ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ اﻧﺠﺎم آزﻣﻮن، و ﻳﮋﮔﻲﻫﺎي ﻣﺮاﺟﻊ، ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ اﺟﺮاي آزﻣﻮن، ﺗﻔﺎوت ﻫﺎي زﺑﺎﻧﻲ و ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ)، در ﻧﻈﺮ ﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪ.


6- ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﻫﺎي روانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ 
1-6- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران رﺿﺎﻳﺖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻣﺮاﺟﻊ، ﻳﺎ ﻗﻴﻢ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ وي را ﻗﺒﻞ از ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺪاﺧﻠﻪ روان ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻛﺴﺐ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
2-6- در ﻣﻮاردي ﻛﻪ روانﺷﻨﺎس ﻳﺎ ﻣﺸﺎور در دوره آﻣﻮزش ﺑﺎﺷﺪ، اﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻗﺒﻞ از ﮔﺮﻓﺘﻦ رﺿﺎﻳﺖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺑﻪ اﻃﻼع ﻣﺮاﺟﻊ ﻣﻲرﺳﺎﻧﺪ.
3-6- اﮔﺮ روان ﺷﻨﺎس ﻳﺎ ﻣﺸﺎور ﺑ ﺨﻮاﻫﺪ روﺷﻲ را ﻛﻪ ﭘﺸﺘﻮاﻧﻪ ﭘﮋوﻫﺸﻲ ﻛﺎﻓﻲ ﻧﺪارد، در ﻣﻮرد ﻣﺮاﺟﻊ ﺑﻪ ﻛﺎر ﺑﺒﺮد، ﻗﺒﻼً وي را در ﺟﺮﻳﺎن روش ﻣﺰﺑﻮر ﻗﺮار داده و ﻣﻮاﻓﻘﺖ
ﻛﺘﺒﻲ او را ﺟﻠﺐ ﻛﻨﺪ.
4-6- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﭘﺮوﻧﺪه ﻣﺮاﺟﻌﺎن را ﺑﻪ ﺷﻜﻠﻲ ﻛﺎﻣﻼً اﻳﻤﻦ ﺑﺎﻳﮕﺎﻧﻲ ﻧﻤﻮده و ﻛﻠﻴﻪ ﺳﻮاﺑﻖ ﭘﺮوﻧﺪه را ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮاي 5 ﺳﺎل ﺑﻌﺪ از ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻣﺪاﺧﻠـﻪ و در ﻣـﻮرد
ﻛﻮدﻛﺎن و ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن ﺗﺎ رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﺳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﻧﮕﻬﺪاري ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
5-6- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در رواﺑﻄﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻧﻘﺶ ﺣﺮﻓﻪ اي آﻧﺎن ﺗﻌﺎرض داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، وارد ﻧﻤﻲﺷﻮﻧﺪ.
6-6- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از درﮔﻴﺮ ﺷﺪن در ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ راﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻲ ﺑﺎ ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﺧﻮد اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
7-6- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺎ ﻣﺮاﺟﻌﺎن ﺧﻮد ازدواج ﻧﻤﻲﻛﻨﻨﺪ، ﻣﮕﺮ آن ﻛﻪ ﺣﺪاﻗﻞ 2 ﺳﺎل از اﺗﻤﺎم ﻳﺎ ﺗﻮﻗﻒ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ﺣﺮﻓﻪاي آﻧﺎن ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
8-6- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران وﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ زوج ﻳﺎ ﺧﺎﻧﻮادهاي ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺷﺎﻫﺪ ﻳﻜﻲ از آﻧﺎن ﺑﺮﻋﻠﻴﻪ دﻳﮕﺮي در دادﮔﺎه ﺷﻬﺎدت ﻧﻤﻲدﻫﻨﺪ.
9-6- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺣﻖ ا ﻟﺰﺣﻤﻪ ﺧﺪﻣﺎت روان ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ و ﻣﺸﺎوره اي ﺧﻮد را ﻃﺒﻖ ﺗﻌﺮﻓﻪ ﻫﺎي ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روان ﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﺟﻤﻬﻮري اﺳﻼﻣﻲ اﻳـﺮان
درﻳﺎﻓﺖ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و از درﻳﺎﻓﺖ وﺟﻪ دﻳﮕﺮي از ﻣﺮاﺟﻌﺎن اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.


7-آﻣﻮزش، ﻛﺎرورزي و ﻧﻈﺎرت 
1-7- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي آﻣﻮزﺷﻲ، ﻛﺎرآﻣﻮزي و ﻛﺎرورزي را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻛﻪ داﻧﺶ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻻزم را ﺑﺮاي اﺟﺮاي آنﻫﺎ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
2-7- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران، داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن، ﻛﺎرآﻣﻮزان و ﻛﺎرورزان را از ﺳﺮﻓﺼﻞ، ﻣﺤﺘﻮي و ﻓﺮاﻳﻨﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ آﻣﻮزﺷﻲ آﮔﺎه ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
3-7- ﻣﺤﺘﻮي و ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي آﻣﻮزﺷﻲ، ﻛﺎرآﻣﻮزي و ﻛﺎرورزي ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران اراﻳﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد، ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺗﺒﻂ، ﻋﻠﻤﻲ، دﻗﻴﻖ و ﺑﻪ روز ﺑﺎﺷﺪ.
4-7- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي آﻣﻮزﺷﻲ، ﻛﺎرآﻣﻮزي و ﻛﺎرورزي ﺧﻮد، اﻫﺪاف، اﻧﺘﻈﺎرات، ﻣﺤﺘﻮي آﻣﻮزﺷﻲ و ﻧﺤﻮه ارزﺷﻴﺎﺑﻲ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ را ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
5-7- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺮ ﻧﺤﻮه اﺟﺮاي ﻛﺎرورزي ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ آن ﻫﺎ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ، ﻧﻈﺎرت ﻛﺎﻣﻞ داﺷﺘﻪ و ﺑﺎزﺧﻮردﻫﺎي ﻻزم را ﺑﻪ ﻛﺎرورزان اراﺋـﻪ
ﻣﻲدﻫﻨﺪ.
6-7- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺎ ارزﻳﺎﺑﻲ ﻣﺪاوم، از ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﻫﺎ و ﻣﺤ ﺪودﻳﺖﻫﺎي ﺷﺨﺼﻲ و ﻋﻠﻤﻲ ﻛﺎرآﻣﻮزان و ﻛﺎرورزان آﮔﺎه ﻣﻲ ﮔﺮدﻧﺪ و در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻊ
ﺗﺤﻘﻖ اﻫﺪاف ﻛﺎرآﻣﻮزي و ﻛﺎرورزي ﺑﺎﺷﺪ، در رﻓﻊ آن اﻗﺪام ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
7-7- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﻪ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن، ﻛﺎرآﻣﻮزان و ﻛﺎرورزان ﺧﻮد ﺧﺪﻣﺎت درﻣﺎﻧﻲ ﻳﺎ ﻣﺸﺎورهاي اراﻳﻪ ﻧ ﻤﻲدﻫﻨﺪ و در ﺻﻮرت ﻟﺰ وم آﻧﺎن را ﺑﻪ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن واﺟﺪ
ﺷﺮاﻳﻂ ارﺟﺎع ﻣﻲ دﻫﻨﺪ.
8-7- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن، ﻛﺎرآﻣﻮزان و ﻛﺎرورزان را ﺑﻪ ﭘﻴﺮوي از اﺻﻮل اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
9-7- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻣﺮزﻫ ﺎي اﺧﻼﻗﻲ، ﺣﺮﻓﻪ اي و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ را ﺑﺎ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن، ﻛﺎرآﻣﻮزان و ﻛﺎرورزان ﺧﻮد، ﻣﺸﺨﺺ و رﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﻮده و از ﻫﺮ ﻧﻮع راﺑﻄﻪ اي ﻛﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺳﻮءاﺳﺘﻔﺎده ﺷﻮد، اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
10-7- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﻃﻮل دوره آﻣﻮزش و ﻛﺎرورزي، ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﺣﺮﻣﺖ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن، ﻛﺎرآﻣﻮ زان و ﻛﺎرورزان، از ورود ﺑﻪ ﺣﻴﻄﻪ ﻫﺎي زﻧـﺪﮔﻲ ﺷﺨـﺼﻲ آﻧـﺎن
ﺧﻮدداري ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
11-7- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران، ﻛﺎرﻛﻨﺎن، ﻛﺎرﻣﻨﺪان و ﺑﺴﺘﮕﺎن ﻧﺰدﻳﻚ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﺎرآﻣﻮز و ﻛﺎرورز ﻧﻤﻲ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ.
12-7- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي آﻣﻮزﺷﻲ ، زﻣﻴﻨﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮاي آﺷﻨﺎﻳﻲ و ﻛﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ داﻧﺸﺠﻮ ﻳﺎن، ﻛﺎرآﻣﻮزان و ﻛﺎرورزان را درﺑﺎره دﻳﺪﮔﺎهﻫـﺎ و ﻓﻨـﻮن
ﻣﺨﺘﻠﻒ روانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ و ﻣﺸﺎو رهاي ﻓﺮاﻫﻢ ﻧﻤﻮده و آنﻫﺎ را ﺑﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎي ﻋﻠﻤﻲ و ﻋﻤﻠﻲ ﺧﻮد ﺗﺮﻏﻴﺐ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
13-7- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺻﺮﻓﺎ در ﭼﺎرﭼﻮب ﺻﻼﺣﻴﺖ ﻫﺎ و ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲ ﻫﺎي واﻗﻌﻲ اﻓﺮاد و ﺑﺮاﺳﺎس ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﺨﺼﻲ ﺧﻮد ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اراﻳﻪ ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي ﻋﻠﻤﻲ ﺑﺮاي
آﻧﺎن اﻗﺪام ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.


8- ﭘﮋوﻫﺶ و اﻧﺘﺸﺎر 
1-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﻮدن ﭘﮋوﻫﺶ ﺧﻮد ﺑﺎ اﺻﻮل ﻋﻠﻤﻲ و اﺟﺮاي درﺳﺖ آن اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
2-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﻳﺰي و اﺟﺮاي ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي ﺧﻮد اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻛﻪ ﭘﺮوژه ﭘﮋوﻫﺸﻲ آﻧﺎن ﺑﺎ اﺻﻮل اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪاي ﻣﻨﻄﺒﻖ ﻣﻲﺑﺎﺷﺪ.
3-8- در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اﻧﻄﺒﺎق ﻃﺮح ﭘﮋوﻫﺸﻲ ﺧﻮد ﺑﺎ اﺻﻮل اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي ﺗﺮدﻳﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻗﺒﻞ از اﺟﺮاي ﻃﺮح ﭘﮋوﻫﺸﻲ، آن را ﺑﻪ
ﺗﺼﻮﻳﺐ ﻛﻤﻴﺘﻪ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي داﻧﺸﮕﺎه ﻳﺎ ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﺤﻞ ﺧﺪﻣﺖ ﺧﻮد ﻣﻲرﺳﺎﻧﻨﺪ. در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻛﻤﻴﺘﻪ اﺧﻼﻗﻲ در داﻧﺸﮕﺎه ﻳﺎ ﺳـﺎزﻣﺎن ﻣـﺬﻛﻮر وﺟـﻮد ﻧﺪاﺷـﺘﻪ ﺑﺎﺷـﺪ ،
ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﻛﻤﻴﺘﻪ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي دﻳﮕﺮ داﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ و ﻳﺎ ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره اﺳﺘﻌﻼم ﻛﻨﻨﺪ.
4-8- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻣﻲ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ﻛﻪ ﺷﺮﻛﺖ در ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﺤﻘﻴﻖ ر وانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﻮده و ﻋﺪم ﺗﻤﺎﻳﻞ اﻓﺮاد ﺑﻪ ﻫﻤﻜﺎري ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺒﻌﺎت ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺮاي
آﻧﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
5-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻗﺒﻞ از اﻧﺠﺎم ﭘﮋوﻫﺶ، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از زﺑﺎﻧﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ، رﺿﺎﻳﺖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن در ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻳﺎ ﻗﻴﻢ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ آﻧﺎن را ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻛﺘﺒﻲ
ﻛﺴﺐ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. رﺿﺎﻳﺖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺷﺎﻣﻞ اﻃﻼﻋﺎت زﻳﺮ ﻣﻲ ﺑﺎﺷﺪ: ٦
1-5-8- داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺑﻮدن ﺷﺮﻛﺖ در ﺗﺤﻘﻴﻖ
2-5-8- ﻧﻮع ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻲ ﻛﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺎﻳﺪ اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ
3-5-8- ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻨﺎﻓﻊ و ﺧﻄﺮات اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ﺷﺮﻛﺖ در ﺗﺤﻘﻴﻖ
4-5-8- ﺣﻖ اﻧﺼﺮاف ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن از اداﻣﻪ ﻫﻤﻜﺎري در ﻫﺮ زﻣﺎن
5-5-8- ﺗﻮﺿﻴﺢ روﺷﻬﺎي ﺣﻔﻆ راز داري و ﻣﺤﺪودﻳﺖ ﻫﺎي اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ در اﻳﻦ زﻣﻴﻨﻪ
6-5-8- آدرس و ﺷﻤﺎره ﺗﻠﻔﻦ ﻣﺤﻘﻖ و ﺳﺎزﻣﺎن ﻣﺠﺮي ﺗﺤﻘﻴﻖ.
6-8- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻓﻘﻂ زﻣﺎﻧﻲ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﭘﻨﻬﺎن ﻛﺎري در ﭘﮋوﻫﺶ اﺳﺘﻔﺎده ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ اوﻻً ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﺿﺮر اﺣﺘﻤﺎﻟﻲ آن ﺑﺎﺷـﺪ، و ﺛﺎﻧﻴـﺎً اﻧﺠـﺎم
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ روش ﻫﺎي دﻳﮕﺮ اﻣﻜﺎن ﭘﺬﻳﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
7-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺻﺮﻓﺎً در ﻣﻮاردي ﻛﻪ ﭘﮋوﻫﺶ ﻣﺘﻀﻤﻦ ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ اﺳﺘﺮس، درﮔﻴﺮي و آﺳﻴﺐ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ از ﻛﺴﺐ ﺗﻮاﻓﻖ آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺻﺮﻓﻨﻈﺮ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
8-8- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ رﻓﺎه، آﺳﺎﻳﺶ و اﻳﻤﻨﻲ آزﻣﻮدﻧﻲﻫﺎ و ﺷﺮﻛﺖ ﻛ ﻨﻨﺪﮔﺎن در ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺧﻮد ﻣﺴﺌﻮل ﻫـﺴﺘﻨﺪ و ﺗﻤـﺎﻣ ﻲ اﺣﺘﻴـﺎط ﻫـﺎي ﻻزم را ﺑـﺮاي
ﭘﻴﺸﮕﻴﺮي از ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ آﺳﻴﺐ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ، رواﻧﻲ و اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺑﻪ آﻧﺎن در ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ آورﻧﺪ.
9-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻣﻲ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ آزﻣﻮدﻧﻲ ﻫﺎ و ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن در ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﻧﮕﻬﺪاري ﺷﺪه و
ﮔﺰارش ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪاي ﺗﻬﻴﻪ و اراﻳﻪ ﻣﻲ ﺷﻮد ﻛﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﻤﻜﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪ.
10-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن ﻓﻘﻂ زﻣﺎﻧﻲ روي ﺣﻴﻮاﻧﺎت ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ اﻧﺠﺎم ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺤﻘﻴﻘﻲ ﺿﺮوري ﺑﻮده و ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺣﺎﺻﻞ در ﺟﻬﺖ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ و ارﺗﻘﺎء داﻧﺶ روانﺷﻨﺎﺳﻲ و
ﺑﻬﺒﻮد ﻛﻴﻔﻴﺖ زﻧﺪﮔﻲ اﻧﺴ Ĥنﻫﺎ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﺎﺷﺪ.
11-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن در ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺎ ﺣﻴﻮاﻧﺎت، اﻃﻤﻴﻨﺎن ﻣﻲﻳﺎﺑﻨﺪ ﻛﻪ ﺣﻴﻮان در ﻣﻌﺮض رﻧﺞ ﻳﺎ آﺳﻴﺐ ﻏﻴﺮﺿﺮوري ﻗﺮار ﻧﮕﻴﺮد و اﮔﺮ ﭘﺲ از ﭘﺎﻳﺎن ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ زﻧﺪﮔﻲ
ﺣﻴﻮان ﭘﺎﻳﺎن داده ﺷﻮد، ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻋﻤﻞ در ﺳﺮﻳﻊ ﺗﺮﻳﻦ زﻣﺎن و ﺑﺎ ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ زﺟﺮ ﻣﻤﻜﻦ اﻧﺠﺎم ﻣﻲﮔﻴﺮد.
12-8- ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﻋﻠﻤﻲ و اﺧﻼﻗﻲ ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﻣﺠﺮي ﻃﺮح اﺳﺖ، در ﻋﻴﻦ ﺣﺎل ﺗﻤﺎم اﻓﺮادي ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ درﮔﻴﺮ اﻧﺠﺎم اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺳﻬﻢ ﺧﻮد در
ﻗﺒﺎل اﻋﻤﺎل و وﻇﺎﻳﻒ ﭘﮋوﻫﺸﻲ ﺧﻮد ﻣﺴﺌﻮل ﻫﺴﺘﻨﺪ.
13-8- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در اراﻳﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎي ﻋﻠﻤﻲ و ﺗﻔﺴﻴﺮ آنﻫﺎ، ﺻﺪاﻗﺖ و اﻣﺎﻧﺖ داري را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻛﺎﻣﻞ رﻋﺎﻳﺖ و از اراﺋـﻪ اﻃﻼﻋـﺎت ﻏﻴـﺮ واﻗﻌـﻲ و
ﺳﺎﺧﺘﮕﻲ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
14-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از اراﻳﻪ و اﻧﺘﺸﺎر داده ﻫﺎ و ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎي ﻗﺪﻳﻤﻲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان داده ﻫﺎ ﻳﺎ ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ، اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
15-8- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران وﻇﻴﻔﻪ دارﻧﺪ اﻗﺪام ﻫﺎي ﻻزم را ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺣﻔﻆ ﺣﻘﻮق ﺷﻬﺮوﻧﺪان و ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي از ﺳﻮء ﺗﻌﺒﻴـﺮ و ﺳـﻮء اﺳـﺘﻔﺎده از ﻧﺘـﺎﻳﺞ ﮔـﺰارش ﻫـﺎ و
ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي ﺧﻮد، اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ و اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ اﻳﻦ ﻧﺘﺎﻳﺞ در ﺟﻬﺖ اﻳﺠﺎد ﺗﺒﻌﻴﺾ ﺑﻴﻦ ﮔﺮوه ﻫﺎي ﻧﮋادي، ﻗﻮﻣﻲ، ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ، دﻳﻨﻲ و ﺟﻨﺴﻴﺘﻲ ﻣﻮرد ﺳﻮء اﺳﺘﻔﺎده
ﻗﺮار ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ.
16-8- ﭼﻨﺎنﭼﻪ روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪه ﺧﻮد دﭼﺎر ﺧﻄﺎ ﻳﺎ اﺷﺘﺒﺎﻫﻲ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﻣﻘﺘﻀﻲ و ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﺼﺤﻴﺢ آن اﻗﺪام ﻛﻨﻨﺪ.
17-8- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎ وران ﻣﻲ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﻘﻮق ﻣﺎدي و ﻣﻌﻨﻮي ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت و ﺗﺎﻟﻴﻔﺎت، ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان و ﻣﻮﻟﻔﺎن آن ﻫﺎ ﺑﻮده و در ﻛﻠﻴـﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴـﺖ ﻫـﺎي
ﻋﻠﻤﻲ، ﭘﮋوﻫﺸﻲ و ﺣﺮﻓﻪ اي ﺧﻮد ﺣﻘﻮق آﻧﺎن را رﻋﺎﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
18-8- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ و اﻣﺘﻴﺎز ﻛﺎرﻫﺎﻳﻲ را ﻛﻪ اﻧﺠﺎم ﻧﺪاده اﻧﺪ، ﻳﺎ ﻫﻴﭻ ﻧﻮع ﻧﻘﺶ و ﻧﻈﺎرﺗﻲ در اﺟﺮاي آنﻫﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﻧﺪ، ﻧﻤﻲﭘﺬﻳﺮﻧﺪ. ٧
19-8- در ﻣﻘﺎﻟﻪﻫﺎي اﺳﺘﺨﺮاج ﺷﺪه از ﭘﺎﻳﺎن ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎي داﻧﺸﺠﻮﻳﻲ، ﻧﺎم داﻧﺸﺠﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻮﻟﻒ اول ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻲ آﻳﺪ، ﻣﮕﺮ آﻧﻜﻪ داﻧﺸﺠﻮ ﻧﻘﺸﻲ در اﺳﺘﺨﺮاج ﻣﻘﺎﻟﻪ از ﭘﺎﻳﺎن
ﻧﺎﻣﻪ ﺧﻮد ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.


9- ﺗﺒﻠﻴﻐﺎت و ﺧﺪﻣﺎت ﻋﻤﻮﻣﻲ 
1-9- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ اﻇﻬﺎرات ﻏﻴﺮواﻗﻌﻲ و ﻧﺎدرﺳﺖ در زﻣﻴﻨﻪ آﻣﻮزش ﻫﺎي ﺗﺨﺼﺼﻲ، ﺗﺠﺎرب ﺣﺮﻓﻪ اي، ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻲ ﻫﺎ، درﺟﺎت ﺗ ﺤـﺼﻴﻠﻲ، ﻣـﺪارك،
واﺑﺴﺘﮕﻲﻫﺎي ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻳﺎ اﻧﺠﻤﻨﻲ، ﺧﺪﻣﺎت، ﻋﻠﻤﻲ و ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ، ﺗﺄﻟﻴﻔﺎت و ﺗﺤﻘﻴﻘﺎت ﺧﻮد اﺟﺘﻨﺎب ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
2-9- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوراﻧﻲ ﻛﻪ از ﻃﺮﻳﻖ ﻛﺘﺎب ، ﻣﺠﻼت، روزﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ، اﻳﻨﺘﺮﻧﺖ، رادﻳﻮ، ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮن و دﻳﮕﺮ اﺑﺰارﻫﺎي ارﺗﺒﺎط ﺟﻤﻌﻲ، ﺑﺮاي ﻋﻤﻮم ﻣﺮدم ﭘﻴﺸﻨﻬﺎد ﻳﺎ ﺗﻮﺻﻴﻪ
اراﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻛﻪ اﻇﻬﺎرات اراﻳﻪ ﺷﺪه واﺟﺪ ﺷﺮاﻳﻂ زﻳﺮ ﺑﺎﺷﺪ:
1-2-9- ﺑﺮ ﭘﺎﻳﻪ داﻧﺶ روزآﻣﺪ روان ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ و ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎي ﺣﺮﻓﻪ اي آﻧﺎن اﺳﺘﻮار ﺑﺎﺷﺪ.
2-2-9- ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﻪﻫﺎي اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي رو انﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎﺷﺪ.
3-2-9- دﻻﻟﺖ ﺑﺮ آن ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ راﺑﻄﻪ ﺣﺮﻓﻪاي ﺑﺎ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن ﺑﺮﻗﺮار ﺷﺪه اﺳﺖ.
3-9- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﻣﻮاردي ﻛﻪ رﺳﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺟﻤﻌﻲ، اﻧﺠﻤﻦﻫﺎ، ﮔﺮوهﻫﺎ و اﻓﺮاد در ﺧﺼﻮص ﻣﺪارك، ﺗﺨﺼﺺ، ﺗﻮاﻧﺎﻳﻲﻫﺎ، ﺧﺪﻣﺎت و اﻇﻬﺎرات آنﻫﺎ اﻃﻼﻋﺎت
ﻧﺎدرﺳﺘﻲ را اراﻳﻪ ﻣﻲدﻫﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ در اﺳﺮع وﻗﺖ و ﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﻣﻘﺘﻀﻲ ﺑﺮاي ﺗﺼﺤﻴﺢ آن اﻗﺪام ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
4-9- ﻫﻨﮕﺎﻣﻲ ﻛﻪ روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران از ﻓﺮد، اﻓﺮاد ﻳﺎ ﺳﺎزﻣﺎﻧ ﻲ ﺑﺮاي ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺧﺪﻣﺎت ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺧﻮد اﺳﺘﻔﺎده ﻣﻲﻛﻨﻨ ﺪ، ﺑﺎﻳﺪ از ﺻﺤﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ اراﻳﻪ ﺷﺪه ﺗﻮﺳﻂ آﻧـﺎن
اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻛﻨﻨﺪ، ﺑﺮ ﻓﺮاﻳﻨﺪ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎت ﻧﻈﺎرت ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ و ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ آن را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ.
5-9- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در اراﻳﻪ آﻣﻮزش ﻫﺎي ﻋﻤﻮﻣﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻛﺎرآﻣﺪي، ﻣﻮﺛﺮ ﺑﻮدن ، روزآﻣﺪي و ﺻﺤﺖ آﻣﻮزشﻫﺎي اراﺋﻪ ﺷﺪه اﻃﻤﻴﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
6-9- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﭼﺎرﭼﻮب ﺣﻮزه ﺗﺨﺼﺼﻲ و در ﺣﺪ ﺗﻮان ﺧﻮد، در ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎي اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺗﻮﺳﻌﻪ و ﺑﻬﺒﻮد رﻓﺎه اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ و ﺣﻔـﻆ و ﮔـﺴﺘﺮش
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻋﻤﻮﻣﻲ (از ﺟﻤﻠﻪ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﮔﺰاري ﻫﺎي اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، اﺻﻼح ﻗﻮاﻧﻴﻦ و ﻣﻘﺮرات، و ﻣﺎﻧﻨﺪ آن) ﻣﺸﺎرﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.
7-9- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﺨﺸﻲ از زﻣﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺗﺨﺼﺼﻲ ﻋﺎم اﻟﻤﻨﻔﻌﻪ ﺑﻪ اﻓﺮاد و ﮔﺮوهﻫﺎي ﻧﻴﺎزﻣﻨﺪ اﺧﺘﺼﺎص ﻣﻲ دﻫﻨﺪ.
8-9- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺑﻪ ﺻﻮرت داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺗﺨﺼﺼﻲ روان ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ و ﻣﺸﺎورهاي در ﺷﺮاﻳﻂ ﺑﺤﺮان و اﺿﻄﺮار (از ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻼﻳـﺎي ﻃﺒﻴﻌـﻲ
ﻣﺜﻞ زﻟﺰﻟﻪ، ﺳﻴﻞ و ﻣﺎﻧﻨﺪ آن) اﻗﺪام ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.

 

 10- ﺣﻞ و ﻓﺼﻞ ﻣﺴﺎﻳﻞ و ﺗﻌﺎرض ﻫﺎي اﺧﻼﻗﻲ 
1-10- وﻗﺘﻲ ﺗﻌﺎرﺿﻲ ﺑﻴﻦ دو ﻳﺎ ﭼﻨﺪ اﺻﻞ اﺧﻼﻗﻲ ﺑﻪ وﺟﻮد ﻣﻲ آﻳﺪ، روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران ﺿﻤﻦ ﺑﺮرﺳﻲ و ارزﻳﺎﺑﻲ دﻗﻴﻖ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ و راه ﺣﻞ ﻫﺎي ﻣﻤﻜـﻦ، ﺗﻤـﺎم
ﺗﻼش ﺧﻮد را ﺑﺮاي ﺣﻞ ﺗﻌﺎرض ﻣﺬﻛﻮر ﺑﻪ ﻛﺎر ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﭼﻨﺎنﭼﻪ ﺗﻌﺎرض ﺣﻞ ﻧﺸﻮد، ﺑﺎ ﻳﺎدآوري ﺗﻌﻬﺪ ﺧﻮد ﺑﻪ رﻋﺎﻳﺖ ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي، راه ﺣﻠﻲ را ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺰﻳﻨﻨﺪ
ﻛﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺪ ﻣﺜﺒﺖ و ﻛﻤﺘﺮﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺪ ﻣﻨﻔﻲ را ﺑﺮاي ﻓﺮد ﻳﺎ اﻓﺮادي ﻛﻪ از آن ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﻲﭘﺬﻳﺮﻧﺪ، داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.
2-10- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﻣﻮاردي ﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي و ﻗﺎﻧﻮن ﺗﻌﺎرض وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﺲ از اﻧﺠﺎم اﻗﺪام ﻫﺎي ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﺮاي ﺣﻞ ﺗﻌﺎرض، در
ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ رﻋﺎﻳﺖ ﺿﻮاﺑﻂ و اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪاي، ﺗﻌﺎرض ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻞ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﻠﺰم ﺑﻪ رﻋﺎﻳﺖ ﻗﺎﻧﻮن ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ.
3-10- روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻴﻦ ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي و ﻣﻘﺮرات ﺳﺎزﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ در آن ﻛﺎر ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ، ﺗ ﻌﺎرﺿﻲ ﭘـﻴﺶ ﺑﻴﺎﻳـﺪ، از ﺿـﻮاﺑﻂ اﺧـﻼق
ﺣﺮﻓﻪاي ﭘﻴﺮوي ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ٨
4-10- در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ روان ﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران اﻃﻼع ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ از ﻫﻤﻜﺎران آﻧﺎن ﺿﻮاﺑﻂ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪ اي را ﻧﺎدﻳﺪه ﮔﺮﻓﺘﻪ و ﺑﺮ ﺧﻼف آن ﻋﻤﻞ ﻣﻲﻛﻨﺪ
اﺑﺘﺪا ﺳﻌﻲ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﺬﻛﺮ ﺑﻪ آن ﻫﻤﻜﺎر از اداﻣﻪ ﺗﺨﻠﻒ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮي ﻛﻨﻨﺪ. در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ اﻳﻦ اﻗﺪام ﻣﺆﺛﺮ واﻗﻊ ﻧﺸﻮد، ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮاﺗﺐ را ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻮل ﺑﺎﻻﺗﺮ اﻃﻼع دﻫﻨﺪ و
در ﺻﻮرت ﺗﻜﺮار ﺗﺨﻠﻒ، ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﻪ ﻛﻤﻴﺴﻴﻮن رﺳﻴﺪﮔﻲ ﺑﻪ ﺗﺨﻠﻔﺎت ﺣﺮﻓﻪ اي ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﮔﺰارش ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.
5-10- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸ ﺎوران در ﺟﺮﻳﺎن رﺳﻴﺪﮔﻲ ﺑﻪ ﭘﺮوﻧﺪه ﻣﺘﺨﻠﻔﺎن، ﺑﺎ ﻛﻤﻴﺴﻴﻮن رﺳﻴﺪﮔﻲ ﺑﻪ ﺗﺨﻠﻔﺎت ﺣﺮﻓﻪ اي ﺳﺎزﻣﺎن ﻧﻈﺎم روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣـﺸﺎوره ﻫﻤﻜـﺎري
ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ.
6-10- روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوره ﻫﻤﻮاره ﺳﻌﻲ و ﺗﻼش ﻻزم را ﺑﺮاي ﺻﻴﺎﻧﺖ از ﺷﺌﻮﻧﺎت ﺣﺮﻓﻪ اي و رﺷﺪ و اﻋﺘﻼي داﻧﺶ روانﺷﻨﺎﺳﻲ و ﻣﺸﺎوره ﻣﺒﺬول ﻣﻲ دارﻧﺪ.

 

 ﻧﻈﺎمﻧﺎﻣﻪ اﺧﻼق ﺣﺮﻓﻪاي روانﺷﻨﺎﺳﺎن و ﻣﺸﺎوران در ﺷﺼﺖ و ﻫﺸﺘﻤﻴﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﺷﻮراي ﻣﺮﻛﺰي ﺳﺎزﻣﺎن ﻛﻪ در ﻣﻮرﺧﻪ
86/6/5 ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ، ﻣﻮرد ﺑﺎزﻧﮕﺮي ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻪ ﺗﺼﻮﻳﺐ رﺳﻴﺪ.

 

 

  1. خدمات مشاوره چترا
  2. پیشنهادات و انتقادات
  3. حمایت مالی